Hareket, benim ana dilim.

Hareketi yalnızca yerleştirmem; kurgularım. Ritmi, boşluğu, gerilimi ve akışı birlikte düşünürüm. Her işimde yapısal bir bütünlük ararım. Dağınık fikirleri bir kompozisyona dönüştürmek, soyut olanı görünür kılmak benim üretim biçimim.

​

 Tasarım, bu dilin görsel uzantısı.

Sahne estetiği, kostüm, atmosfer, görsel yapı… Hareketin çevresini de en az hareket kadar önemserim. Benim için tasarım dekoratif değildir; anlatının bir parçasıdır. Formun sahnedeki izdüşümüdür. Görsel dünya ile hareket dünyasının aynı fikre hizmet etmesini isterim.

 Artistik buz patencileriyle çalışmam ise bu iki alanın atletik bir zemindeki karşılığı.

​

Buz üzerinde sporculara yalnızca bale dersi vermem; onların beden algısını, çizgi kalitesini ve sahne varlığını dönüştürürüm. Teknik kapasiteyi estetik bilinçle birleştiririm. Programın yapısını kurarken hem kompozisyonu hem performans psikolojisini düşünürüm. Sporcu buz üzerinde yalnızca element yapan bir atlet değil, bütünlüklü bir sanatçıya dönüşür.

 

Üç alan, tek bir merkezden beslenir:

Yapı kurma becerim.

Estetik sezgim.

Ve hareketi anlam üzerinden inşa etme yaklaşımım.

 

Sahne, tasarım ya da buz…

Benim için hepsi aynı sorunun farklı yüzleri:

Bir fikri, güçlü ve unutulmaz bir forma nasıl dönüştürebilirim?